هوای خانه غمگین.......
گلویم خشک و بی آب.....
نفس در سینه پرمرده.... به سان شبنمی مغرور....
به خاک تشنه دل بستم....
من آن خاکم که افسرده...شدم خاکستری خفته....
به زیر آتشی پنهان....
کنون دیگر نه آهی بر لبانم جاریست....ونه حسرت بردلم باقیست....
مرا پنداشته اند سنگم....دگر یارای غلطیدن هم ندارد.....
نظرات شما عزیزان:

.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)

.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
.gif)
پاسخ: آرمین جان مرسی که همیشه به وبم سر میزنی